Legario: Paglaum alang sa mga kugihan

BULAN karon sa Marso, ug ang mga estudyanteng mo-graduate naghinam-hinam na nga mopaso. Nagkapuliki sila sa paghuman sa ilang mga buluhaton sa eskuwelahan, apan wala kay bagutbot nga madunggan.

Ilabi na gayud sa mga mo-graduate sa kolehiyo, ang ngisi gikan sa wala ngadto sa tuo. Alang aning mga guwapa ug guwapo, ang akong masulti, maayong pagpaso!

Atong huna-hunaon ang sakripisyo sa atong mga estudyante. Bisan pa gani sa mga adunahan, naningkamot (ug naningtiil) nga magtarong sa pagtuon ug makugi nga nagahimo og mga pang-eskuwelang buluhaton.

Samot na ang atong pagsaludo sa mga estudyanteng nanrabaho aron lamang maka-eskuwela. Nagtrabaho sila sa lahi-lahing mga establisemento aron makabayad og tuition sa eskuwelahan ug makasustiner sa matag-adlaw nga panginahanglan.

Apan nagkugi sila. Wala sila nagpatarog sa ilang problema sa kuwarta. Tanang puwedeng mahimo aron makasapi, gisubida. Sa kanunay ang kagutom, ila lang gi-aguwanta. Human ang pipila ka mga katuigan, moabot na gyud ang kahumanan. Ang diploma ilang dawaton, ug ugmang maanindot ilang maangkon.

Matud pa sa sinultian ni Haring Solomon, "Tan-awa ang mga lamigas, ikaw nga tapulan! Pamalandungi ang iyang batasan ug ikaw mahimong maalam!" (Proverbs 6: 6).

Ginaawhag kita sa Balaang Kasulatan nga sundon ang pagkakugi sa lamigas. Bisan pa sa ting-init, nga abunansiya ang pagkaon, walay undang sila nga nagatigum. Sa panahon sa ting-ulan o tinggutom, daghan sila'g makaon.

Maayo pa ang lamigas nga gamay og utok, sa kakugi naglihok, dili dali matigok.

Nakahinumdum ko sa istorya sa akong supervising minister kaniadtong nangulitawo pa siya. Sige niya og pamisita sa dalagang pinakaguwapa, apan wala gyud siya tagda, bisa'g kausa. Matag-alas siete sa gabii, anaa gyud siya, apan si Mercy, wala gyud siya gawsa.

Nilabay ang lima ka mga bulan, pasensiya, wala gyud si Fred nahutdan. Apan si inday, sa iyang kuwarto, wala poy gawsanay. Kung ikaw si dodong, unsa imong buhaton?

Human walo ka mga bulan, si dodong, sa pagpamisita miundang. Sulod usa ka bulan, bisita, si inday nawad-an.

Apan usa ka gabii, kalit nga mitungha si dodong. Ug kang inday, mao kini ang iyang giingon, "Day, sa sulod walo ka mga bulan, kay dili man gyud ko nimo gawsan, akoang nahuna-hunaan nga ako wala gyud nimo nagustohan.

Niari na lang ko karong gabii, ug kanimo isulti, nga anaa na koy nakita nga magmahal kanakong babaye. Nianhi na lang ko, alang sa among kasal, mag-imbita kanimo."

Sa pagkadungog ni inday, dako iyang pagmahay, nisulod sa iyang kuwarto, ug nagbakho didto. Nakadungog ang tatay, "Akong anak, kinsay nag-away?" Si dodong tumang nalipay, kay ang iyang pagbisita'g kanunay, nakapahumok diay sa pagbati ni inday.

Iyaha dayong gituktok si inday sa kuwarto, ug kusog nga nisulti didto: "Dili tinuod nga naa na koy lahi, inday ko. Ako ra tong gitestingan aron akong maseguro, kung naa ba jud kay pagbati alang nako, palangga ko."

Tungod sa kakugi ni dodong, ang gugma ni inday, iyang naangkon. Sama ni dodong, magkugi kita intawon. Kay niini, sa kalampusan, dako ang atong paglaum.