Sugilanon: Si Inting laksot

Niceforo C. Debabao
Obo, Dalaguete, Cebu

NAG-EDAD na si Inting og 45 anyos, apan nagpabilin siyang ulitawo kay maulaw nga mangulitawo og dalaga. Kay inig tan-aw niya sa samin, siya mismo maulaw sa iyang hitsura nga laksot. Bati siyag nawong, makabati siya usahay nga moingon ang mga dalaga nga iyang silingan. Pislat man god ang iyang ilong, daw ulo sa palwa sa lubi ug may pagka libat pa gyud ang iyang mga mata. Mao nga iya na lang gigugol ang iyang panahon sa iyang umahan.

Usa ka hapon gikan sa iyang umahan, wa siya ganahing manihapon. Midiretso siyag katulog tungod sa kakapoy. Dali ra siyang nahinanok. Unya nagdamgo siya.

Usa ka buntag sayo nangumpra siya og sud-anon sa lungsod. Samtang naglakaw siya paingon sa merkado nakasugat siyag usa ka maanyag nga babaye. Nagduko siyang naglakaw kay maulaw man lagi siya nga makit-an ang iyang hitsura.

“Maayong buntag, Sir!” matod sa babaye nga mitimbiya kaniya.

“Maayong buntag pod, Mam!” tubag ni Inting nga nagduko.

“Nganong dili man ka motan-aw nako, Sir? Gibatian ka sa akong nawong?” sa babaye.

Napugos siya pagtan-aw sa babaye. Hilabihang guwapaha.

“Kuan man god, Mam, maulaw ko nimo!”

“Maulaw?” matod sa babaye. “Kagwapo nimo!”

Wa makasabot si Inting sa iyang kaugalingon. Gibugalbugalan lang tingali siya sa babaye.

“Kuyogi ko, Sir, bi,” hangyo sa babaye.

“Asa man, Mam?” ni Inting nga miduko.

“Diha ra god sa shopping mall, Sir.”

Gikuyogan ni Inting ang babaye nga daw wala sa buot kay naghari kaniya ang kaulaw.

Ang isigka kilid sa bungbong sa ‘mall’ nga ilang gisudlan adunay dagko kaayong mga salamin. Wala tuyoa nakatan-aw siya sa salamin sa bungbong. Kalit siyang nahiugbok sa iyang gitindugan. Didto sa salamin nausab ang iyang hitsura. Taliwtiw na ang iyang ilong ug dili na libat ang iyang mata. May pagduda siya kon siya ba gyud kadto kay diha may lainlaing mga tawo nga nag-shopping pod.

Gibuka niya ang iyang baba samtang nag-atubang sa salamin, pagsiguro nga iya ba gayud kadtong anino ang iyang giatubang. Iyaha gyud! Milingi siya sa iyang likod aron pagsuta kon diha pa ba ang babaye nga iyang gikuyogan. Wala na. Wa na lang pod niya pangitaa. Nagpasalamat siya sa langit nga nausab na ang iyang hitsura. Di na siya maulaw moatubang og mga dalaga. Makapadayag na gyud siya sa iyang gibati kang Thelma, nga sa tanang babaye sa ilang lugar, mao ray makigharong og estorya kaniya. Dugay na siyang gibati og gugma kang Thelma. Buotan kini ug dili tsismosa.

NAHIPUGWAT si Inting dihang may batang kusog nga misangpit sa iyang ngalan.

“Maayo! Maayo! Noy Inting manghulam si Papa Abling og puspuro kay maghaling siya! Nahutdan mig puspuro, Noy!” matod ni Emzel, apo ni Abling.

Mibangon si Inting gikan sa iyang gihigdaan. Sa iyang atubangan diha ang dakong salamin sa iyang aparador. Nakita niya ang iyang orihinal nga hitsura: pislat ang ilong; libat ang mata. Giadto niya ang bata nga nagsige og sangpit kaniya. Mikuot siya siya sa iyang bulsa ug gihatag ang dos pesos nga subra sa gipalitan niyag asin sa miaging adlaw ngadto sa bata.

“O, diay dos pesos, ipalit og puspuro. Samok-samok lang mo! Gahukaw lang mo sa akong pagkatulog. Buwisit!” naminti si Inting.

Gidawat sa bata ang kuwarta, apan nahibulong kini kon unsay nasuk-an ni Inting kaniya.

Mibalik si Inting paghigda. Gusto siyang matulog pagbalik. Basin og makit-an pa niya ang guwapang babaye didto sa ‘mall.’ Pero bisan unsaon pa niya pagpiyong ang iyang mga mata, di na niya mahimong matulog, kay buntag nang dako. (Katapusan)